Tabuti sa posmrtnim ostacima 14 žrtava srebreničkog genocida su izneseni iz kruga bivše Fabrike akumulatora u Potočarima do prostora Musale u Memorijalnom centru Srebrenica - Potočari, u srijedu navečer, 10. jula.
Tabute sa posmrtnim ostacima srebreničkih žrtava na rukama su prenijeli članovi porodica i građani koji su došli da odaju počast.
Tabuti sa posmrtnim ostacima srebreničkih žrtava genocida.
U Potočare su u srijedu predveče, 10. jula stigli i učesnici Marša mira.
Njih oko 4.000 su u ponedjeljak krenuli iz Nezuka, pored Tuzle, na stotinu kilometara dug put ka Srebrenici, kako bi odali počast žrtvama genocida počinjenog 1995. godine u zaštićenoj zoni Ujedinjenih nacija (UN).
Pješačili su istim stazama kojima su se Srebreničani u julu 1995. godine pokušavali probiti do slobodne teritorije u Tuzli ili Kladnju.
Za Radio Slobodna Evropa (RSE) je iz Organizacionog odbora za obilježavanje 29 godina genocida u Srebrenici je rečeno da je 10. jula preminuo jedan od učesnika, čiji identitet još nije potvrđen.
"Marš mira" se održava od 2005. godine.
Cilj manifestacije je izgradnja, unapređenje i njegovanje kulture sjećanja na genocid nad Bošnjacima u Srebrenici.
Tokom pješačenja su tokom tri dana učesnici "Marša mira" su prelazili više od 30 kilometara dnevno.
Uoči dolaska učesnika "Marša mira" stigli su i učesnici moto maratona, koji su dan ranije krenuli iz Bihaća.
Riječ je o 13. maratonu, u kome je učestvovalo nekoliko stotina motociklista, koji je posvećen godišnjici srebreničkog genocida.
Oni su iz Bosne i Hercegovine, Hrvatske, Slovenije, Austrije, Njemačke, Italije, Švedske, Švicarske, Turske, Crne Gore i Srbije.
Uoči dolaska u Potočare, u prijepodnevim satima, prošli su i kroz Sarajevo gdje su na platou ispred Velikog parka, gdje je postavljen Srebrenički cvijet, simbol stradanja u srebreničkom genocidu, položili cvijeće.
opširnije Iz Sarajeva ka Srebrenici krenuo moto maraton 'Da se ne zaboravi i ne ponovi' čitajte Učesnici Marša mira krenuli ka SrebreniciU Memorijalnom centru će ove godine biti ukopani posmrtni ostaci još 14 žrtava.
Najmlađa žrtva je Beriz Mujić, koji je u julu 1995. godine imao 17 godina, dok je najstarija žrtva 68-godišnji Hamed Salić.
U Srebrenici i okolnim mjestima, u julu 1995. godine snage Vojske Republike Srpske (VRS) ubile su više od 8.300 Bošnjaka.
Međunarodni sud pravde u Hagu je presudom iz 2007. godine taj zločin okarakterisao kao genocid. U to vrijeme je Srebrenica bila zaštićena zona UN.
Isti sud je Srbiju proglasio krivom za nesprječavanje genocida, te kršenje obaveze da kazni njegove počinioce.
Do danas je pred različitim sudovima za genocid i ratne zločine u Srebrenici osuđeno više od 50 osoba, na ukupno 700 godina zatvora.
Radovan Karadžić, prvi predsjednik bosanskohercegovačkog entiteta Republika Srpska (RS), osuđen je u Hagu pravomoćno na kaznu doživotnog zatvora za genocid u Srebrenici, kao i zločine protiv čovječnosti i kršenje zakona i običaja ratovanja u drugim dijelovima BiH.
Na doživotnu kaznu na istom sudu za genocid je osuđen i glavni komandant VRS-a, Ratko Mladić.
Osuđeni su i Ljubiša Beara, bivši načelnik za sigurnost Glavnog štaba (GŠ) Vojske Republike Srpske (VRS), Zdravko Tolimir, bivši pomoćnik komandanta za obavještajno-sigurnosne poslove GŠ VRS-a, te Vujadin Popović, načelnik sigurnosti Drinskog korpusa VRS-a.
Generalna skupština UN-a je u maju ove godine usvojila rezoluciju, kojom je 11. juli proglašen Međunarodnim danom sjećanja na genocid u Srebrenici.
Rezolucijom se, pored ostalog, osuđuju negiranje genocida i veličanje ratnih zločinaca, što je zabranjeno i Krivičnim zakonom Bosne i Hercegovine.